ชื่อหัวเรื่องกูน่าเกลียดมากเลยว่ะ นับวันชื่อยิ่งสยองขึ้นไปทุกวัน

เอาเรื่องอะไรก่อนดี?



ตามที่ได้สัญญาไปในเอนทรี่ที่แล้วว่าจะ"พยายาม"อัพบล๊อกให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
วันนี้ก็ได้มาอัพจริงจังแล้ว (ซึ่งจะตีสามแล้ว ทำไมไม่นอน)
ก็เพราะว่าวันนี้เป็นวันแรกที่หันมาเกรียนเกมส์ เพื่อหลีกหนีจากการบ้าดาราเพศชายน่ะสิ
และด้วยความที่เมามันส์ ระเริงมากไปหน่อย ก็เลยล่วงมาถึงเวลานี้ยังไงล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ

เกมส์ที่เล่นก็ไม่ใช่อะไรหรอก ลองเล่นเกมส์ในเฟซบุคดูก่อน
ตอนแรกก็บ่นๆเกมส์อะไร ไร้สาระ แต่เอาเข้าจริงกูก็เกรียนต่อไปจนได้ ฮ่วย
แต่ว่ากำลังจะพอแล้วล่ะ  เกมส์มันไม่มีอะไรเลยจริงๆนะ  (แต่เด๋วพรุ่งนี้ต้องตื่นมาเสิร์ฟก่อน ไม่งั้นเน่าคาเตา)
ต่อมาก็เล่นเกมส์สวนสนุกง๊อกแง๊กไปด้วยอีกเกมส์นึง  เอาแผ่นจากยิ้มมานานแล้ว
เกือบจะสนุกแล้วล่ะ  ถ้าด่านนั้นไม่ตายบ่อยก็เล่นต่อแล้ววว
พอตายบ่อยก็เลยเบื่อ ไม่อยากเล่นอีก เด๋วตายอีก ขี้เกียจเล่นใหม่ เหอๆ

จบเรื่องเกมส์ ตอนนี้สามารถพิมพ์ได้สะดวกมากขึ้น
เนื่องจากว่าน้องชายที่นอนอยู่ข้างๆนี่ก็ได้หลับลงไปแล้ว  เย่!


เมื่อคืนนี้ก่อนนอน เล่นคอมจนปวดหัว สาสมโค่ดๆ เพราะว่าใช้สายตากับคอมพิวเตอร์นานมากก ช่วงนี้
ก่อนจะหลับตานอนก็คิดว่า  "พรุ่งนี้จะเอาใหม่"  พรุ่งนี้จะเอาใหม่...พูดแบบนี้ทุกครั้งก่อนนอน
แต่อันที่จริงแล้วคำว่าพรุ่งนี้มันไม่มีจริงซะหน่อย  กูก็พยายามที่จะทำให้พรุ่งนี้มีจริง แต่ก็ยังทำไม่ได้ซะที
...ที่สุดแล้ว เมื่อเช้าที่ตื่นมาก็ค่อยๆเริ่มปฏิบัติการ "พรุ่งนี้จะเอาใหม่" บ้าง ในบางอย่าง นั่นก็คือการเก็บที่นอนนั่นเอง
ได้ข่าวว่าจะอายุ 21 อยู่อีกครึ่งเดือนนี้แล้ว  ยังไม่เก็บที่นอนให้เป็นที่เป็นทางเลย...คิดดูสิคนเรา ฮ่าๆๆ
แล้วเรื่องพรุ่งนี้เอาใหม่อีกอย่างก็คือ  การพยายามหักห้ามใจไม่ให้เปิดยูทูป (ซึ่งวันนี้ยังไม่ได้เปิดเลยจริงๆนะ) นั่นเอง
เนื่องจากว่า เราอยากจะหนีห่างๆ ไปจากวงการเพลงประเทศเกาสักชั่วครู่  เนื่องจากว่าถลำลึกเกินไปนั่นเอง
จริงๆแล้วเราต้องสำเหนียกว่ากำลังเรียนเอกญี่ปุ่นอยู่  ก็ควรจะหามีเดียทางญี่ปุ่นมาบันเทิง+เสริมทักษะให้ตัวเองจะดีกว่ายังไงล่ะ เฮ้ออ...


แล้วก็ๆ...อีกเรื่องก็คือ วันนี้วิ่งแล้วนะ!!!
กลับไปวิ่งอีกจนได้   ตอนแรกก็ว่าจะไม่วิ่งแล้วล่ะ เพราะเพิ่งกินข้าวอิ่ม
แต่ก็คิดในใจว่า "ถ้าไม่เริ่มวันนี้ แล้วจะไปเริ่มวันไหน" พอคิดได้แบบนั้นก็หยิบรองเท้าผ้าใบแล้วปั่นจั๊กตรงไปที่สนามบอล
วิ่งๆๆๆ แต่ก็ต้องมาเริ่มกันใหม่จากการห่างหายไปเกือบ 4 เดือนได้
วันนี้โดยรวมก็เลยวิ่ง(+เดินวอร์ม) ไป20 นาที กลับบ้านมาหน้ามืด  เกือบตาย  เข้าใจเลยว่าแก่แล้ว ฮ่าๆๆๆ
พรุ่งนี้ก็ค่อยๆทยอยวิ่งใหม่ ให้ได้เยอะกว่าเดิมนิดนึง แล้วก็ต้องไปเร็วกว่านี้ด้วยแหละ
ไม่ไหวๆ แค่หกโมงครึ่ง ฟ้าก็มืดตื๋อซะแล้วน่ะสิ




มาๆๆๆ ชีวิตประจำวันก็ได้หมดลงไปแล้ว
เอาเรื่องที่เกี่ยวกับชื่อเอนทรี่นี้ดีกว่า
.
.
.
.
.
 
อาจจะช้าไปหน่อย แต่ก็ Happy Birthday นะโต้
ขอให้โต้มีความสุขมากๆ  มีงานทำเยอะๆ  มีแฟนคลับเยอะๆ  สุขภาพแข็งแรง หายป่วยจากโรคร้ายเร็วๆ
แล้วก็กลับมาขี่คอกรุ๊กไวๆด้วย  ----- อันนี้ไร้สาระไป  ไม่เอาๆ
เพิ่งได้กลับมาติดตามโต้จ๋าเร็วๆนี้เอง เนื่องด้วยภารกิจมากมาย
รู้สึกดีที่โต้มีงานทำ  เพราะถ้าไม่ทำงานโต้จะเอาไรกิน...น่าสงสารจริงๆผช.คนนี้ ไหนจะป่วยเรื้อรังเป็นเวลานานอีกต่างหาก (ไร้สาระอีกแล้วกู พูดเรื่องผช.ทีไรเนี่ย)
ก็...ต่อไป  ในภายภาคหน้า ถ้ามีโอกาส สักวันหนึ่ง โต้อาจจะมาไทย หรือกรุ๊กไปหาโต้ อันนี้ก็แล้วแต่
แต่เชื่อว่าพลังรักของสองเรา (ถุยยย) คงจะทำให้ได้เจอกันซักวันแหละเนอะ


ว่าแล้วก็ไปโหลดละครโต้แอนด์เดอะแก๊งมาดูต่อดีกว่า





ป.ล. วันนี้ได้ทำอาหารให้แม่กินด้วย  วิ้วๆๆ  ฝีมือก็โออยู่นะเรา ฮ่าๆๆๆ
ป.ล. HBD สำหรับหมิว และ ต. ด้วยละกันเน่อออ ขอให้มีความสุขเช่นกัน  (โดยเฉพาะคนหลัง ไปเถิดทั้งคู่ ไปสู่ประตูสวรรค์ TT__TT)