ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองโอนอ่อนไปกับคำพูดของใครบางคนง่ายมากเลยว่ะ
ใครบางคนในที่นี้ ไม่ใช่แค่เพียงคนๆเดียว
แต่เป็นหลายๆคนต่างหาก
น่าแปลกที่เวลาคนเราได้รับคำชมมักจะดีใจเพียงแค่ชั่วครู่
แต่ถ้าเป็นคำด่าแล้ว เรามักจะเสียใจ และเก็บไปคิดจริงจังอยู่ตลอดเวลา
กูก็เป็นคนคนนึง ตรรกะนี้ก็เลยได้ผลไปกับกูด้วยเหมือนกัน
เวลาได้รับคำชมก็จะดีใจไปกับชั่วขณะนั้น
แต่เวลาได้รับคำด่า ที่เค้าอาจจะไม่ตั้งใจด่า หรือตั้งใจด่า หรือพูดไม่ทันคิด หรือสมเพช ดูถูก เย้ยหยัน อะไรก็แล้วแต่ ในทางลบ.....
เรากลับรู้สึกว่า มันมีผลต่อชีวิตของเราเหลือเกิน
เป็นแบบนี้มาได้ระยะนึงแล้ว.. ไอ่อาการแบบนี้น่ะ
ยิ่งพยายามไม่ใส่ใจเท่าไหร่ พอตกดึกก็จะยิ่งคิดมากทุกที
จนกลายเป็นว่า เรานำคำพูดพวกนั้นมาทำร้ายตัวเองด้วยตัวเราเอง
รู้สึกเหมือนกับว่ากำลังดูถูกคุณค่าของตัวเองอยู่....
ในฐานะที่ฉันก็เป็นมนุษย์ผู้หนึ่งซึ่งอาศัยอยู่บนโลกใบนี้
แม้จะมีฐานะทางสังคม รูปร่าง หน้าตา ชาติตระกูล หรืออะไรก็แล้วแต่ไม่เท่ากับผู้อื่น
แต่อย่างน้อยช่วยปฏิบัติกับฉันในฐานะที่เราเป็นมนุษย์เหมือนกันจะได้หรือเปล่า??
จริงอยู่ที่ภายนอกฉันอาจจะไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา
แต่ว่าภายในใจบางทีก็ดำดิ่งลงไปเยอะเหมือนกัน ...
ต่อไป จะพยายามไม่คิดมาก
เรากำลังจะเติบโตขึ้นไปเรื่อยๆ
กูจะพยายามคิดว่าแค่นี้เป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อย
ในภายภาคหน้า (ถ้ายังไม่ตายไปซะก่อน) มันก็ต้องมีเรื่องใหญ่กว่านี้รอเราอยู่แน่นอน...
ยิ้มเข้าไว้
เพราะในโลกนี้ มีเพียงเราเท่านั้น ที่จะเข้าใจและเห็นคุณค่าในตัวเราเองมากที่สุด ^^


















